บทที่ 9 ถ้าจะแย่ก็ให้มันพังไปเลย

ทันทีที่พริมดาวก้าวเท้าเข้ามาในคฤหาสน์ตระกูลจันทัง เสียงแหลมสูงปรี๊ดก็ตวาดดังขึ้นขวางทางเธอไว้

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"

นรมนที่ไม่รู้โผล่มาจากไหน ยืนตระหง่านขวางบันได ราวกับยักษ์ปักหลั่นที่ยืนเฝ้าประตูอยู่

ดวงตาของหล่อนเบิกโพลง จ้องเขม็งมาที่พริมดาว ราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"นังตัวดี! ดวงแข็งนักนะแก!" หล่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ