บทที่ 9 ถ้าจะแย่ก็ให้มันพังไปเลย

ทันทีที่พริมดาวก้าวเท้าเข้ามาในคฤหาสน์ตระกูลจันทัง เสียงแหลมสูงปรี๊ดก็ตวาดดังขึ้นขวางทางเธอไว้

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"

นรมนโผล่มาจากไหนไม่ทราบได้ ยืนตระหง่านขวางบันไดราวกับยักษ์ปักหลั่นเฝ้าประตู

ดวงตาของหล่อนเบิกโพลง จ้องเขม็งมาที่พริมดาวราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

"นังตัวดี! ดวงแข็งนักนะแก!" หล่อนพุ่งเข้าม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ